.BALANG ARAW.

Nakakalungkot kasi may mga taong naging parte na ng buhay natin pero darating ang araw na mawawala at kailangan mong tanggapin at bitawan.

Ito ang isang bagay sa reyalidad na minsan may mga tao tayong makikilala, taong magpapasaya, taong magbabalik ng mga ngiti natin at ang taong ipaparamdam ulit saatin na pwede pa pala. . .na pwede pa pala ulit tayo magmahal kahit na nasaktan tayo sa nakaraan.

Ngunit bakit kaya ganoon? Yung tipong kahit gaano mo na ulit iningatan, kung paano mo ulit ibinuhos ang oras at pagmamahal dahil takot kang mawala na naman ang bagong nagpapasaya sayo.

Hanggang sa isang araw bigla nalang ulit mag iiba. Yung dating masaya, mapapalitan na naman ng lungkot. Yung dating mga ngiti ay unti unti na namang maglalaho. Yung BAGONG IKAW, ay dahan dahan na namang dinudurog ng taong bumuo ulit sayo.

Ang gulo ng tadhana ano? Napakagulo mo kupido.

Bakit mo pa pinakilala sa isang tulad kong dinurog ng ibang tao ang bagong dudurog ulit sa puso ko?

Ganun ba talaga ang gusto ng tadhana?

Yung ipakilala ako ng paulit ulit sa mga taong paulit ulit lang din akong sasaktan at iiwan? O baka yun ang paraan ng tadhana para matuto akong mahalin ang sarili ko ng lubusan at huwag ng hanapin pa ang pagmamahal sa ibang tao?

Siguro nga, may mga taong darating sa buhay natin hindi para makasama natin sa habang buhay kundi pinakilala saatin para ipaalala saatin na hindi lahat ng darating sa buhay natin ay mananatili.

At ang tanging magagawa natin ay tanggapin hindi para sa kanila kundi para sa sarili natin. . .para tayo ay tuluyang maging MALAYA at MASAYA.

At balang araw, gigising ka, haharap sa salamin. . .

At muling NGINGITI, dahil tuluyan mo na ulit napalaya ang sarili mo sa lahat ng sakit na dinulot ng mga taong minahal mo.

BALANG ARAW.

.IKAW.

Sa daming taong nakilala ko

Sa haba ng panahong pag aantay ko

Sayo ko lang pala ulit mararamdam ito

Ikaw na pala ang bagong magpapatibok ng aking puso

Mahal, alam kong nag uumpisa palang tayo

Ngujit sana ay sa mga oras na ito

Ay maramdaman mo

Na totoo at seryoso ako sayo

Marahil magtatanong ka

Paano ko nga ba nasabing mahal na kita?

Siguro, dahil di ko na kayang hindi ka makausap sa isang araw

Ngunit ang totoo, ay hindi ko rin malaman kung bakit

Bigla ko nalamang naramdaman ulit

Yung ngumiti habang kausap ka

Yung ngumiti kapag naaalala kita

At yung ngumiti sa tuwing maririnig ko ang boses mo na tila ba’y isang musika sa tenga ko

Ikaw na pala

Ikaw na pala yung bagong bubuo ulit sa puso ko na dinurog ng maling tao

Ikaw na pala ung panibagong magiging rason ng mga ngiti sa labi ko

Ikaw, na ngayon ay masasabi kong hindi ko bibitawan

Hindi ko man maibigay ang pinakarason

Kung ikaw ay mahal

Ngunit masisigurado na ang pagmamahal ko sayo ay malalim

Hindi ko man masabi sayo ng tuluyan

Pero sana sa simpleng tulang ito ay iyong maramdaman kung gaano kita kamahal

MANANATILI

Sayo.

Tanging sayo ko lang naman naramdaman ito

Yung tipong aabante na sana ako

Ngunit bigla nalang napaatras ang mga paa ko

Dahil unti unti kong naramdaman

Ang dahan dahan mong pagbitaw

Maaari mo ba akong tingnan sa mata?

Maaari mo bang ipagtapat lahat ng iyong nadarama?

Ng sa gayon akin ng maintindihan

Ang biglaang paglayo at pag iba ng nararamdaman.

Ngunit hindi ko alam

Kung bakit nandito pa rin ako

Kung bakit nananatili ako

At kung bakit naghihintay pa rin sayo

Bago ko tuldukan ang tulang ito

Nais kong malaman mo

Na kung meron mang gumugulo sa iyong isipan

Na naging dahilan upang mag iba ang pinagsamahan

Kahit gaano ka pa kagulo

Kahit gaano ka pa di naiintindihan ng ibang tao

Nandito ako. . .

Mananatiling SAYO.

Hiling

Pwede ba akong humiling?

Ng isa pang araw para makausap ka?

O kahit ilang minuto lang makausap ka lang?

Hanggang sa unti unti na akong masanay na hindi na muling mababalik ang dating pagsasama.

Patuloy na pinapaalala sa akin ng mundo

Kung paano tayo unang nagkakilala

Kung paano mo pinapaalala saakin araw araw

Kung gaano mo ako kamahal

Habang pinagmamasdan ang mga larawan nating dal’wa

Ang tanging naiisip ko lamang

Ay bakit biglang nag iba

Bakit ika’y biglang nag iba?

Sinanay mo akong andiyan ka

Nasanay akong kausap ka

Nasanay ako. . .kaya nung iwan mo ako

Hindi ako nakaahon ng husto

Nalunod ako sa pagmamahal

Na akala ko ay panghabang buhay

Na akala ko ay kaya na akong panindigan

Na akala ko ay wala ng katapusan

Pwede ba akong humiling?

ISA PANG ARAW NA IKAW LANG ANG KASAMA

Upang masabi ko, kahit sa huling sandali ang mga katagang ——“MAHAL KITA”.

.PAGPAPALAYA.

Nais kong malaman mo

Bago ako umayaw

Paulit ulit muna akong umintindi

Bago ako tumahan

Ilang beses muna kitang iniyakan

At bago kita sinukuan

Ilang beses kong isiniksik ang sarili

Ilang beses akong lumaban

Ilang beses kong ipinilit sa sarili

Ang mga salitang “kapit ka lang, pipiliin ka rin”.

Ngunit ikaw na mismo

Ang nagmulat sa akin ng totoo

Na kahit anong kapit,iyak at laban ko

Hindi na muling mababalik ang dating TAYO

Hanggang sa matauhan ako

Hindi ako susuko dahil gusto ko

Susuko ako dahil isinuko mo ako kahit lumalaban pa sana ako.

Mahal kita pero pasensiya ka na

Mahal kita

Pero ramdam kong hindi ka na ganun kasaya

MAHAL KITA

At ipapaubaya na kita sa Kanya.

Mark 5:36

“You will get everything you want in the right time. Trust Him and trust yourself”.

I remember when I was in elementary. I always dream to be one of the cheer leaders in our school. I always wanted to join the cheer leading group, the music club, the journalist club and the sports club. Dancing, playing different instrument, writing and playing chess are always been my passion. But academic must always be my priority as per my dad. He always wanted me to be good when it comes to acad. I still remember, I need to review everyday for my upcoming math contest. I remember one contest I joined when I was in 2nd grade, I didnt get the first place because I keep on playing cause I’m not in the mood. Maybe that moment I got tired. Napagod lang siguro ako. Napagod dahil hindi na ako masaya. Dahil hindi ko na nagagawa ang mga bagay na gusto ko: ang maglaro,ang makipaghabulan, makipagtawanan, at higit sa lahat ang tumugtog. But honestly, that moment when I lose the 1st place, I realized something. I learned that I can win if I want to and I can lose the contest if I want to also. Parang sa pag abot ng pangarap,

“Hindi ko siya maaabot kung hahayaan kong magpatalo sa problema ng buhay. Pero magagawa kong makamit lahat ng pangarap ko kung gagawin ko lahat ng makakaya ko, kung magpapakatatag ako, kung magagawa kong iconquer ang fears ko at higit sa lahat kung mananatili akong magtitiwala sa Kanya”.

Alam kong inihahanda Mo lang ako sa mas mahirap na pagsubok pero alam kong kaya ko kasi kasama kita Lord.

Andami na nating napagdaanan Lord. Lahat yun nalampasan ko dahil kasama kita. Lahat yun napagtagumpayan ko dahil nagtiwala ako sayo Lord.

Di ba nga sabi mo:

“Don’t be afraid. Just believe” (Mark 5:36)
Amen.

Naging Baon Ko Ang Mga Alaala Mo

Lumipas man ang araw, buwan at taon

Mananatili kang nasa puso ko.

Ilang taon na nga ba ang lumipas?

Ilang taon na nga ba nung huli kitang makita?

Ilang taon na nga ba ang dumaan?

Simula nang ako’y iyong iniwan?

Isang dapithapon

Habang mga kaibigan ay nagkwekwentuhan

Bigla nalang nabanggit ng isa ang iyong pangalan.

Sabay sabing “Kinukumusta ka niya”

At isang ngiti ang gumuhit sa aking mga labi

Ngunit bigla kong naalala

Naalala ko ang huling araw na nakasama kita

Sa isang maganda at tahimik na lugar

Habang masaya tayong nagkwekwentuhan

Habang nakatitig sayong mga mata na tila ba’y ako lang ang tanging nakikita

Naalala ko pa ang mga ngiti mo

Mga ngiting kay tamis

Mga ngiting kay sarap titigan

Mga ngiting nakakahawa

Mga ngiti mong saakin ay nagpapakalma

Bigla ko naalala kung paano mo ako pinapatawa

Sa tuwing nalulungkot ako,lagi mo ako pinapasaya

Sa bawat problema ko, kahit anong bigat ,gumagaan

Dahil andiyan ka at karamay kita

Ee yung tawa mo, naalala mo ba?

Yung tawang parang wala ng bukas

Yung tawang walang pakialam

Marinig man ng karamihan

Sana naalala mo yung mga araw na magkasama tayo

Yung araw na masaya tayo

Yung araw na sinanay mo ako

Sinanay na magkasama tayo

“Okay ka lang ba?”

Isang tanong ng kaibigan

Na nagpanumbalik sa aking wisyo

At dun ko napagtanto na ako’y nangungulila pa rin sayo

“Ayos lang ako”.

Ang tanging naisagot ko

Dahil ang totoo

Naalala ko nung binitawan mo ako

Bumitaw ka

Habang ako’y nakahawak pa

Hanggang sa aking napag isipan

Na bitawan ang iyong mga kamay ng tuluyan

Natuto akong magpalaya

Dahil alam kong hindi ka na ganun kasaya

Natuto akong magpalaya

Para mahanap mo ang sarili mo

Masakit

Pero alam kong masaya ka na

Masakit

Pero masaya dahil nakamit mo na ang tagumpay na pinapangarap mo

Marahil may magkaiba na tayong mundo

Ngunit mananatili sa isip at puso ko

Mananatiling sariwa sa alaala ko

Ang panahong masaya dahil nakilala ko ang isang tulad mo

Saan ka man magpunta

Saan ka man dalhin ng iyong pangarap

Sana ay maalala mong andito ako

Andito ako, nakasuporta pa rin sayo

Lumipas na ang araw, buwan at taon

At ang masasakit at masasayang alaala mo

Ang aking naging baon

Upang maging matatag at magpatuloy!

Halaga

“Binabasura ng iba ang siyang pinapangarap ko”

Isang masakit na linya

Mula sa kantang Halaga ni Chito Miranda

Linyang gusto kong bitawan kapag kaharap kita.

Nagkita tayo sa isang lugar

Lugar kung saan madalas natin puntahan

Ang lugar na payapa

Lugar na pareho tayo malaya

Malayang umiyak

Malayang magsabi ng totoong nararamdaman

Malayang magbigay ng opinyon

Sa bawat problemang kinakaharap

Nakaupo tayo sa dating pwesto

Walang nagsasalita

Walang gustong magsalita

Na para bang may tinatago tayo pareho

“Mahal ko siya. Pero bakit ginago niya ako”

Mga linya mong bumasag sa katahimikan

Ang linyang alam kong ayaw mong bitawan

Ang mga linyang sinabi mo kasabay ng pagluha mo

Nasasaktan ako

Nasasaktan ako para sayo

Dahil sa kabila ng pagmamahal mo sa isang tao

Ay linoko at ginago pa din ang tulad mo

Nasasaktan ako

Nasasaktan akong makita kang lumuluha

Nasasaktan akong naririnig ang mga hikbi mo

Nasasaktan ako dahil nasasaktan ka

Patuloy kang umiiyak

“Mahal ko siya. Sobrang mahal ko siya”

Mga bagay na sinasabi mo

Habang mga luha mo’y patuloy sa pagpatak

Muli kang nagsalita

“Ano bang nagawa ko, para gaguhin ako ng taong ginawa kong mundo”

“Minahal ko siya sa paraang alam ko”

“Minahal ko siya kahit na binabalewala niya na ako”

Yakap yakap kita

Habang mga luha ko’y di ko na napigilan pa

Tuloy tuloy ang luha

Habang pinapakinggan kita.

“Alam mo kung ano ang mali mo?”

“Ginawa mong mundo ang dapat sana ay tao lang”

“Pinaikot mo ang mundo sa taong hindi naman pala sigurado sayo”

“Kaya ngayon, kasabay ng pagpaikot mo ng mundo mo sa kanya ay ang pagpapaikot ikot niya lang din sayo”

Oo, alam ko

Alam ko kung gaano mo siya kamahal

Alam ko lahat ng paraan mo

Para lamang maipakita sa kanya ang pagmamahal mo

At oo, alam ko kung paano ka niya binalewala

Nakita ko

Nakita ko lahat ng effort mo

Nakita ko yung pagkadurog mo habang pinipilit mo buuin ang dating kayo

Nasasaktan ako

Nasasaktan dahil ganyan mo siya kamahal

Nasasaktan dahil nagawa ka niyang saktan

Nasasaktan ako dahil dinurog niya ang puso ng taong matagal kong iningatan

Nasasaktan ako dahil binalewala ng iba ang taong binabalewala lang din ako

Nasasaktan ako dahil sinaktan lang ng iba ang taong mahal ko

============================

“Binabasura ng iba ang siyang pinapangarap ko”

Isang masakit na linya

Linyang gusto kong bitawan kapag kaharap kita

Linyang gusto kong sabihin sayo at sa kanya

Eto lang ang tatandaan mo

Ang huling liriko sa kanta ni Chito Miranda

Ang tanging masasabi ko sayo:

“Siguro ay hindi niya lang alam ang iyong tunay na HALAGA”

“Let’s End This!”

The moment your eyes meet mine

I know there was something you want to tell

I can’t figure it out

But please don’t keep it longer

I looked at you

I looked at your eyes

Which speaks a thousand of words

But your mouth couldn’t utter any single one

Until I can’t take it any longer

I broke the silence and started to speak

“What’s wrong?”

I asked

You looked at me directly

You hold my hand

“What happened to us?”

You responded.

A question that hit me so hard

A question that I can’t even answer

A question that I always wanted to ask

A question that made me think “what’s wrong with us?”

“Let’s end this”

Three words from you that hurt me so much

Three words from you that made me cry

Those three words that i can’t even process on my mind

Tears fell

I can’t deny the fact that it breaks me

Those words from you broke me

You broke me again

The next thing I knew

You were walking away

Walking away from me

Every step you take hurts me

I still remember that night

The night you end the relationship I am trying to build

The night you walked away

The night that made me think

“What have I done to deserve this kind pain?”

Tamang Panahon

Mahirap magtiwala ulit. Masakit pero minsan kailangan magtiwala muli. Parang ang puso, minsan kailangan munang mabigo para muling mabuo.

Habang ako’y nakikinig ng musika

Pinapakiramdaman ang bawat linya ng kanta

Pinapakiramdaman ang sakit na nararamdaman ng kumakanta

Pinapakiramdaman. . .ang sakit na aking nadarama.

Habang nakikinig ng musika

Naalala kita

Naalala ko nung tayo ay masaya pa

Naalala ko lahat hanggang sa huling araw na tayo ay di na muli nagkausap pa

Habang nakikinig ng musika

Bigla nalang ako napangiti

Dahil naalala ko ang panahong kasama pa kita

Habang iyong inaawit ang paborito kong kanta

Habang nakikinig ng musika

Bigla kong naalala

Kung paano mo ako tinititigan sa aking mga mata

Kung gaano sinasabi ng iyong mga titig ang salitang “mahal kita,aking prinsesa”

Habang nakikinig ng musika

Habang mga mata’y nakapikit

Naalala ko ang mga ngiti sa labi mo

Ang mga ngiti mong tila ba’y sinasabing “masaya ako dahil kasama kita”

Habang nakikinig sa musika

Nakapikit ang mga mata

Naalala kita. . .nalilito. . .nasasaktan. . .

Bakit tayo humantong sa sitwasyong hindi ko inaasahan.

Habang nakikinig ng musika

Mga luha’y bigla na lamang nagsipatakan isa isa

Nag uunahan sa pagpatak

Na tila ba’y wala ng iiiyak hanggang bukas.

Habang nakikinig ng musika

Habang tuloy tuloy ang patak ng mga luha

Naalala ko ang araw na tinanong mo ako

“Anong nangyari sa ating dalawa?”

Habang nakikinig ng musika

Patuloy ang pag iyak

Patuloy na bumabalik ang mga alaala

Sa mga masasayang araw na sana ay di na natapos pa

Habang nakikinig sa musika

Mga luha’y di mapigilan

Na simbolo na ako’y nasasaktan

Luhang simbolo na hanggang ngayon ikaw ay aking mahal.

Habang nakikinig sa musika

Biglang tumugtog ang “Patawad by Moira”

Pinakinggan maigi ang mga linya

Tagos sa puso, bawat linya ay damang dama.

“Wala na rin naman kahit na balikan”

Linya ni moira sa kanyang kanta

At bigla na namang kitang naalala

Nung araw na sinabi mo saakin, hindi mo pa pala kaya ulit ang magmahal

“At sa huling paalam,naintindihan. Na sa ating dalawa may ibang nakalaan”

Huling linya ng kanyang kanta

Naalala ko ang araw na sinabi mo sa akin na may bago ka ng mahal

Yung araw na nalaman kong kayo na pala.

Habang patuloy na nakikinig sa musika

Ako’y napapikit. . .nanalangin

Na sana dumating ang araw na matapos na ang sakit

Na sana ako’y lumaya na sa kalungkutang hanggang ngayon ay pilit na nilalabanan

Na sana sa mga susunod na araw, buwan o taon ay akin ng maintindihan

Na baka nga. . .

Baka sakaling sa tamang panahon ako’y ilalaan

Hindi man sayo

Pero sa taong mamahalin ko ng lubusan.

========================================

Bigla kong napagtanto

Oo nga pala, mahirap magtiwala ulit,

Masakit pero minsan kailangan magtiwala muli.

Parang ang puso,

Nasasaktan, lumuluha

At madalas ay nabibigo pa

Pero minsan kailangan nating masaktan at mabigo

Para muling mabuo.