Mark 5:36

“You will get everything you want in the right time. Trust Him and trust yourself”.

I remember when I was in elementary. I always dream to be one of the cheer leaders in our school. I always wanted to join the cheer leading group, the music club, the journalist club and the sports club. Dancing, playing different instrument, writing and playing chess are always been my passion. But academic must always be my priority as per my dad. He always wanted me to be good when it comes to acad. I still remember, I need to review everyday for my upcoming math contest. I remember one contest I joined when I was in 2nd grade, I didnt get the first place because I keep on playing cause I’m not in the mood. Maybe that moment I got tired. Napagod lang siguro ako. Napagod dahil hindi na ako masaya. Dahil hindi ko na nagagawa ang mga bagay na gusto ko: ang maglaro,ang makipaghabulan, makipagtawanan, at higit sa lahat ang tumugtog. But honestly, that moment when I lose the 1st place, I realized something. I learned that I can win if I want to and I can lose the contest if I want to also. Parang sa pag abot ng pangarap,

“Hindi ko siya maaabot kung hahayaan kong magpatalo sa problema ng buhay. Pero magagawa kong makamit lahat ng pangarap ko kung gagawin ko lahat ng makakaya ko, kung magpapakatatag ako, kung magagawa kong iconquer ang fears ko at higit sa lahat kung mananatili akong magtitiwala sa Kanya”.

Alam kong inihahanda Mo lang ako sa mas mahirap na pagsubok pero alam kong kaya ko kasi kasama kita Lord.

Andami na nating napagdaanan Lord. Lahat yun nalampasan ko dahil kasama kita. Lahat yun napagtagumpayan ko dahil nagtiwala ako sayo Lord.

Di ba nga sabi mo:

“Don’t be afraid. Just believe” (Mark 5:36)
Amen.

Naging Baon Ko Ang Mga Alaala Mo

Lumipas man ang araw, buwan at taon

Mananatili kang nasa puso ko.

Ilang taon na nga ba ang lumipas?

Ilang taon na nga ba nung huli kitang makita?

Ilang taon na nga ba ang dumaan?

Simula nang ako’y iyong iniwan?

Isang dapithapon

Habang mga kaibigan ay nagkwekwentuhan

Bigla nalang nabanggit ng isa ang iyong pangalan.

Sabay sabing “Kinukumusta ka niya”

At isang ngiti ang gumuhit sa aking mga labi

Ngunit bigla kong naalala

Naalala ko ang huling araw na nakasama kita

Sa isang maganda at tahimik na lugar

Habang masaya tayong nagkwekwentuhan

Habang nakatitig sayong mga mata na tila ba’y ako lang ang tanging nakikita

Naalala ko pa ang mga ngiti mo

Mga ngiting kay tamis

Mga ngiting kay sarap titigan

Mga ngiting nakakahawa

Mga ngiti mong saakin ay nagpapakalma

Bigla ko naalala kung paano mo ako pinapatawa

Sa tuwing nalulungkot ako,lagi mo ako pinapasaya

Sa bawat problema ko, kahit anong bigat ,gumagaan

Dahil andiyan ka at karamay kita

Ee yung tawa mo, naalala mo ba?

Yung tawang parang wala ng bukas

Yung tawang walang pakialam

Marinig man ng karamihan

Sana naalala mo yung mga araw na magkasama tayo

Yung araw na masaya tayo

Yung araw na sinanay mo ako

Sinanay na magkasama tayo

“Okay ka lang ba?”

Isang tanong ng kaibigan

Na nagpanumbalik sa aking wisyo

At dun ko napagtanto na ako’y nangungulila pa rin sayo

“Ayos lang ako”.

Ang tanging naisagot ko

Dahil ang totoo

Naalala ko nung binitawan mo ako

Bumitaw ka

Habang ako’y nakahawak pa

Hanggang sa aking napag isipan

Na bitawan ang iyong mga kamay ng tuluyan

Natuto akong magpalaya

Dahil alam kong hindi ka na ganun kasaya

Natuto akong magpalaya

Para mahanap mo ang sarili mo

Masakit

Pero alam kong masaya ka na

Masakit

Pero masaya dahil nakamit mo na ang tagumpay na pinapangarap mo

Marahil may magkaiba na tayong mundo

Ngunit mananatili sa isip at puso ko

Mananatiling sariwa sa alaala ko

Ang panahong masaya dahil nakilala ko ang isang tulad mo

Saan ka man magpunta

Saan ka man dalhin ng iyong pangarap

Sana ay maalala mong andito ako

Andito ako, nakasuporta pa rin sayo

Lumipas na ang araw, buwan at taon

At ang masasakit at masasayang alaala mo

Ang aking naging baon

Upang maging matatag at magpatuloy!

Halaga

“Binabasura ng iba ang siyang pinapangarap ko”

Isang masakit na linya

Mula sa kantang Halaga ni Chito Miranda

Linyang gusto kong bitawan kapag kaharap kita.

Nagkita tayo sa isang lugar

Lugar kung saan madalas natin puntahan

Ang lugar na payapa

Lugar na pareho tayo malaya

Malayang umiyak

Malayang magsabi ng totoong nararamdaman

Malayang magbigay ng opinyon

Sa bawat problemang kinakaharap

Nakaupo tayo sa dating pwesto

Walang nagsasalita

Walang gustong magsalita

Na para bang may tinatago tayo pareho

“Mahal ko siya. Pero bakit ginago niya ako”

Mga linya mong bumasag sa katahimikan

Ang linyang alam kong ayaw mong bitawan

Ang mga linyang sinabi mo kasabay ng pagluha mo

Nasasaktan ako

Nasasaktan ako para sayo

Dahil sa kabila ng pagmamahal mo sa isang tao

Ay linoko at ginago pa din ang tulad mo

Nasasaktan ako

Nasasaktan akong makita kang lumuluha

Nasasaktan akong naririnig ang mga hikbi mo

Nasasaktan ako dahil nasasaktan ka

Patuloy kang umiiyak

“Mahal ko siya. Sobrang mahal ko siya”

Mga bagay na sinasabi mo

Habang mga luha mo’y patuloy sa pagpatak

Muli kang nagsalita

“Ano bang nagawa ko, para gaguhin ako ng taong ginawa kong mundo”

“Minahal ko siya sa paraang alam ko”

“Minahal ko siya kahit na binabalewala niya na ako”

Yakap yakap kita

Habang mga luha ko’y di ko na napigilan pa

Tuloy tuloy ang luha

Habang pinapakinggan kita.

“Alam mo kung ano ang mali mo?”

“Ginawa mong mundo ang dapat sana ay tao lang”

“Pinaikot mo ang mundo sa taong hindi naman pala sigurado sayo”

“Kaya ngayon, kasabay ng pagpaikot mo ng mundo mo sa kanya ay ang pagpapaikot ikot niya lang din sayo”

Oo, alam ko

Alam ko kung gaano mo siya kamahal

Alam ko lahat ng paraan mo

Para lamang maipakita sa kanya ang pagmamahal mo

At oo, alam ko kung paano ka niya binalewala

Nakita ko

Nakita ko lahat ng effort mo

Nakita ko yung pagkadurog mo habang pinipilit mo buuin ang dating kayo

Nasasaktan ako

Nasasaktan dahil ganyan mo siya kamahal

Nasasaktan dahil nagawa ka niyang saktan

Nasasaktan ako dahil dinurog niya ang puso ng taong matagal kong iningatan

Nasasaktan ako dahil binalewala ng iba ang taong binabalewala lang din ako

Nasasaktan ako dahil sinaktan lang ng iba ang taong mahal ko

============================

“Binabasura ng iba ang siyang pinapangarap ko”

Isang masakit na linya

Linyang gusto kong bitawan kapag kaharap kita

Linyang gusto kong sabihin sayo at sa kanya

Eto lang ang tatandaan mo

Ang huling liriko sa kanta ni Chito Miranda

Ang tanging masasabi ko sayo:

“Siguro ay hindi niya lang alam ang iyong tunay na HALAGA”

“Let’s End This!”

The moment your eyes meet mine

I know there was something you want to tell

I can’t figure it out

But please don’t keep it longer

I looked at you

I looked at your eyes

Which speaks a thousand of words

But your mouth couldn’t utter any single one

Until I can’t take it any longer

I broke the silence and started to speak

“What’s wrong?”

I asked

You looked at me directly

You hold my hand

“What happened to us?”

You responded.

A question that hit me so hard

A question that I can’t even answer

A question that I always wanted to ask

A question that made me think “what’s wrong with us?”

“Let’s end this”

Three words from you that hurt me so much

Three words from you that made me cry

Those three words that i can’t even process on my mind

Tears fell

I can’t deny the fact that it breaks me

Those words from you broke me

You broke me again

The next thing I knew

You were walking away

Walking away from me

Every step you take hurts me

I still remember that night

The night you end the relationship I am trying to build

The night you walked away

The night that made me think

“What have I done to deserve this kind pain?”

Tamang Panahon

Mahirap magtiwala ulit. Masakit pero minsan kailangan magtiwala muli. Parang ang puso, minsan kailangan munang mabigo para muling mabuo.

Habang ako’y nakikinig ng musika

Pinapakiramdaman ang bawat linya ng kanta

Pinapakiramdaman ang sakit na nararamdaman ng kumakanta

Pinapakiramdaman. . .ang sakit na aking nadarama.

Habang nakikinig ng musika

Naalala kita

Naalala ko nung tayo ay masaya pa

Naalala ko lahat hanggang sa huling araw na tayo ay di na muli nagkausap pa

Habang nakikinig ng musika

Bigla nalang ako napangiti

Dahil naalala ko ang panahong kasama pa kita

Habang iyong inaawit ang paborito kong kanta

Habang nakikinig ng musika

Bigla kong naalala

Kung paano mo ako tinititigan sa aking mga mata

Kung gaano sinasabi ng iyong mga titig ang salitang “mahal kita,aking prinsesa”

Habang nakikinig ng musika

Habang mga mata’y nakapikit

Naalala ko ang mga ngiti sa labi mo

Ang mga ngiti mong tila ba’y sinasabing “masaya ako dahil kasama kita”

Habang nakikinig sa musika

Nakapikit ang mga mata

Naalala kita. . .nalilito. . .nasasaktan. . .

Bakit tayo humantong sa sitwasyong hindi ko inaasahan.

Habang nakikinig ng musika

Mga luha’y bigla na lamang nagsipatakan isa isa

Nag uunahan sa pagpatak

Na tila ba’y wala ng iiiyak hanggang bukas.

Habang nakikinig ng musika

Habang tuloy tuloy ang patak ng mga luha

Naalala ko ang araw na tinanong mo ako

“Anong nangyari sa ating dalawa?”

Habang nakikinig ng musika

Patuloy ang pag iyak

Patuloy na bumabalik ang mga alaala

Sa mga masasayang araw na sana ay di na natapos pa

Habang nakikinig sa musika

Mga luha’y di mapigilan

Na simbolo na ako’y nasasaktan

Luhang simbolo na hanggang ngayon ikaw ay aking mahal.

Habang nakikinig sa musika

Biglang tumugtog ang “Patawad by Moira”

Pinakinggan maigi ang mga linya

Tagos sa puso, bawat linya ay damang dama.

“Wala na rin naman kahit na balikan”

Linya ni moira sa kanyang kanta

At bigla na namang kitang naalala

Nung araw na sinabi mo saakin, hindi mo pa pala kaya ulit ang magmahal

“At sa huling paalam,naintindihan. Na sa ating dalawa may ibang nakalaan”

Huling linya ng kanyang kanta

Naalala ko ang araw na sinabi mo sa akin na may bago ka ng mahal

Yung araw na nalaman kong kayo na pala.

Habang patuloy na nakikinig sa musika

Ako’y napapikit. . .nanalangin

Na sana dumating ang araw na matapos na ang sakit

Na sana ako’y lumaya na sa kalungkutang hanggang ngayon ay pilit na nilalabanan

Na sana sa mga susunod na araw, buwan o taon ay akin ng maintindihan

Na baka nga. . .

Baka sakaling sa tamang panahon ako’y ilalaan

Hindi man sayo

Pero sa taong mamahalin ko ng lubusan.

========================================

Bigla kong napagtanto

Oo nga pala, mahirap magtiwala ulit,

Masakit pero minsan kailangan magtiwala muli.

Parang ang puso,

Nasasaktan, lumuluha

At madalas ay nabibigo pa

Pero minsan kailangan nating masaktan at mabigo

Para muling mabuo.

“WHAT HAPPENED TO US?”

“WHAT HAPPENED TO US?”

Isang tanong na napakahirap sagutin.

Isang tanong na hindi ko alam kung saan sisimulan

Isang tanong na itatanong ng paulit ulit

Isang tanong, na kahit siguro tayong dalawa’y hindi kayang sagutin.

Isang gabi habang tayo’y magkausap

Habang nagkukulitan at nag aasaran

Napahinto ka saglit

Lumipas ang ilang segundo

Inaabangan ang bagong iaasar mo

Ngunit bigla kang nagsalita

“WHAT HAPPENED TO US?”

Ako’y nabigla

Paulit ulit na naririnig sa aking isipan

Ang tanong na hindi ko rin alam sagutin

Ang tanong na matagal ko na sayo’y gustong tanungin

“WHAT REALLY HAPPENED TO US?”

Sa pagkakatanda ko

Masaya tayo

Masaya tayo sa kung anong meron tayo

Na tanging tayong dalawa lang ang nakakaalam

Masaya kang sinusundo ako

Masaya akong sasalubungin ka

Masaya akong nagkwekwento ng mga nangyari sa araw ko

Masaya kang nakikinig kahit na sobrang daldal ko

Masaya tayong nagkwekwentuhan

Habang nagpapalipas ng oras sa tindahan

Masaya tayong nag aasaran

Habang nag aantay mawala ang traffic sa daan

Masaya tayong maglalakad papunta sa sakayan

Upang gumayak at umuwi na

Masaya tayong sumasakay sa jeep

Habang ulo ko’y nakasandig sa balikat mo

Masaya tayong lilipat sa bus

Habang magkahawak kamay hanggang makarating sa paroroonan.

Masaya tayong bababa

Dahil magkasama tayo sa simula

Masaya tayong magpapaalam sa isa’t isa

Dahil kampante akong kinabukasan makikita pa kita

Makikita pa natin ang isa’t isa

At hindi pa dun nagtatapos ang araw

Dahil kahit tayo ay nasa kanya kanya ng tahanan

Mag uusap pa rin hanggang magdamag

Na tila ba’y parati natin namimiss ang isat isa

Magtatapos ang araw nating dalwa

Na magkausap kahit alam nating pagod na tayong dalwa

Matatapos ang tawagan sa telepono

Sa isang simpleng “Goodnight love, mahal kita”

Ngunit biglang nag iba

Nagbago lahat

Nagbago simula ng nawala ka

Nagbago simula ng umalis ka sa kumpanya

Lalabas ako ng opisina

Nagbabakasakaling susundo ka

Nagbabakasakaling may sasalubungin ako

Nagbabakasakaling nag aantay ka

Ngunit tila ba’y nakalimutan ko

Wala ka na pala

Ako nalang pala mag isa

Ako nalang pala talaga

Malungkot akong maglalakad papunta sa tindahan

Habang magpapalipas ng oras

Malungkot ako habang nakatingala sa langit

Iniisip kung ano kaya ginagawa mo ngayon

Malungkot akong maglalakad papunta sa sakayan

Upang gumayak at umuwi na

Malungkot akong sumasakay sa jeep

Habang tinitingnan ang mga taong naglalambingan

Malungkot akong lilipat sa bus

Habang nakasilip sa bintana at inaabangan ang lugar kung saan ako bababa

Malungkot akong bababa

Dahil mag isa nalang ako

Malungkot akong papasok sa bahay

Dahil ang taong nagpapaalam saakin noon ay tuluyan ng nagpaalam

At alam kong hindi ko na makikita kinabukasan

At hindi pa dun nagtatapos ang araw

Dahil kahit ako’y mag isa nalang

Nag aabang pa rin ako

Na baka sakaling tumunog ang telepono ko at makita ang pangalan mo

Baka sakaling mag uusap pa rin tayo hanggang magdamag

Na baka sakaling namimiss mo pa rin ako

Magtatapos ang aking araw at gabi

Na hindi ka man lang nakausap

Matutulog ako sa gabi

Na hindi ko na ulit naririnig

Ang isang simpleng “Goodnight love, mahal kita”

“WHAT HAPPENED TO US?”

Isang tanong na hanggang ngayon hindi ko pa rin alam ang sagot

Isang tanong, na mananatiling palaisipan

Alam ko na. . . . .

Isang tanong na baka ako ang naging dahilan

Upang matapos ang masasaya nating araw.

Sana’y Ako Nalang

Mahal pwede bang ako nalang?

Ako nalang ung kahawak kamay mo sa daan?

Ako nalang ung kayakap mo sa tuwing tag ulan

Ako nalang ung kasama mong mahiga sa damuhan.

Mahal pwede bang ako nalang?

Ako nalang ang sasabihan mo ng “mahal kita”

Sabihan mo ng “sabay tayong tatanda”

Sabihan mo ng “ayokong mawala ka”

Mahal pwede bang ako nalang?

Ako nalang ang lambingin mo sa tuwing nagtatampo

Ako nalang ang ipagluto mo ng aking paborito

Ako nalang ang halikan mo sa noo

Mahal pwede bang ako nalang?

Ako nalang ang ipakilala mo sa pamilya mo

Ako nalang ang kausap mo magdamag

Ako nalang ang kasabay mo mangarap.

Ngunit alam kong malabo mahal

Kasing labo ng sitwasyong ating hinaharap sa kasalukuyan

Kasing labo ng mundong ginagalawan

Kasing labo ng puso kong di ko na maintindihan

Mahal, mahal kita

Higit pa sa inaakala mo

Higit pa sa inaakala ko

Mahal kita at yun ang totoong nadarama

Masaya ako sa kung anong meron tayo

Hahayaan ko nalang siguro

Na ang tadhana ang kumilos

Para sa pag iibigang sanay hindi maglaho at matapos

Mahal, sana hayaan mong ako muna

Ako muna ang kahawak kamay mo sa daan

Ako muna ang kayakap mo araw araw hindi lang tuwing tag ulan

Ako muna, ay mali pala

Tayo nalang muna mahal.

Pagod

Nasa punto ako ng buhay ko

Na litong lito na ako

Kung lalaban pa ba

O susuko na lang kaya ako.

“Pagod na ako”

Mga salitang nais kong sabihin sainyo

“Pagod na ako”

Mga linyang gustong gusto ng bitawan ng bibig ko.

Pero bago ang lahat

Gusto kong ikwento sainyo

Ang laban na pinilit kong ipaglaban

Kahit na ang manalo ay walang kasiguraduhan.

Gusto kong malaman niyo

Ang kwento sa kabila ng mga ngiti ko

Ang kwento sa kabila ng mga tawa ko

Ang isang kwentong akala ng iba masaya

Ngunit punong puno ng lugkot at luha.

Nagsimula akong mangarap

Mangarap hindi para sa sarili ko

Kundi para sa mga taong mahal ko

Higit sa lahat para sa pamilya ko

Gusto kong mangarap para sa sarili ko

Ngunit tila isa itong rebelyon

Na ang hindi pagsunod sa kanila

Ay kailanman hindi maaari.

Hustisyang Nakapiring

Hustiya nga ba’y buhay pa?

O katulad na lamang ng mga taong pinaslang ng walang kalaban laban?

Hustiya nga ba’y mananaig pa?

O mananatili nalang nakapiring?

Sa panahon ngayon

Iba na ang batas

Minsan tila’y may butas

Akala ng lahat ay tapat

Yun pala ay isang demonyo at hudas.

Hawak sa leeg ng nga mayayamang pulitiko

Ang mga mahihirap na nagpapayaman sa mga hangal

Kahit ano ay handang gawin ng mga kurap na opisyal

Para lamang bumango ang kanilang pangalan

Katulad na lamang kung paano sila kumitil ng buhay

Buhay na walang kalaban laban

Buhay na paulit ulit sinasabing baka napagkamalan lang daw

Napagkamalan nga ba?

O sadyang tatablahin ang hustisya para lang sa pera

Parang isang eksena sa pelikula

Na may papatayin sa una

Ngunit ang kaibahan ng reyalidad at pelikula

Sa pelikula, matatapos at sa dulo makukulong ang may sala

Hindi katulad sa reyalidad

Mauuna pang matapos ang mundo

At ang hustisya ay hindi pa nakukuha

Lalo na kung wala kang perang inihanda.

Sa dami ng pinatay

Sa dami ng buhay na ninakaw

Sa dami ng inosenteng taong pinaslang ng walang kalaban laban

Sa dami ng taong pinagbintangan at nilalagyan ng karatulang laman ay kasinungalingan

Hustisya ang tanging sigaw

Ng mga pamilya ng pinaslang

Hustisya ang tanging hiling

Ng mga pamilyang naghihinagpis

Bakal na timbangan

Ngunit mukhang may sira

Dahil mas angat ang mga makapangyarihan

Mas angat ang kumukurakot sa kaban ng bayan.

Espadang kinakalawang

Na akala ko pa naman ay simbolo ng respeto

Ngunit tila lahat nagbabago

Dahil parang may depekto at ngayon ay may kinikilingan

Ngayon alam ko na

Kung bakit may piring ang katarungan

Kaya ngayon tuloy hindi niya makita ang katotohanan

Hindi makita kung sino ba ang dapat hatulan.

Anong nangyari sa ating bansa?

Tanong na gusto kong masagot

May batas pa nga ba para sa hustisya?

O mismong batas natin ang pumipigil sa hustisya

Kasabay ng pagbagsak ng tingga

Ay sya ring pagtulo ng dugo sa lupa

Kasabay ng pagbaha ng dugo

Ay ang pagkalunod ng ating bansa sa kamay ng mga sakim na pulitiko

Sa mundong ating ginagalawan

Sa mundong eto na puno ng kasamaan at karahasan.

Tama Na Siguro

“Para tayong cactus na sa sobrang higpit ng yakap nating dal’wa, hindi natin namamalayan nasasaktan na pala natin ang isa’t isa”.

Uumpisahan ko sa isang araw

Sa araw na nakilala kita

Sa araw na nakausap ka

At sa araw na naging kaibigan kita

Nang makita kita

Hindi ko inasahan na magiging kaibigan kita

Nang makilala kita

Hindi ko inasahan na magugustuhan kita

At ng mas nakilala kita

Hindi ko inasahan na nagiging mahalaga ka na pala.

Naalala ko ang unang araw na nagkita tayo

Aaminin ko, naiilang ako

Dahil hindi ko alam kung anong sasabihin

Hindi ko alam kung paano ka kakausapin

Naalala ko ang unang beses mong hinawakan ang mga kamay ko

Kinilig ako

Tila ba’y may mga paru parong nagsisiliparan

Para bang tumigil sandali ang ikot ng mundo

Naalala ko ang higpit ng hawak mo sa mga kamay ko

Na para bang kahit saan ako magtungo

Hanggat hawak mo ako

Ay siguradong ligtas ako

Naalala ko ang unang beses na dumampi ang mga labi mo sa noo ko

Na nagpakalma sa puso ko

At pinaalala kung gaano mo ako nirerespeto

Ang halik mo sa noo ko na simbolo ng pagmamahal na alam kong pareho nating naramdaman

Naalala ko ang unang beses na ang mga labi natin ay dumampi sa isat isa

Para bang ako’y nasa langit kasama ang lalakeng mahal ako at mahal ko ng sobra

Halik sa labi na gumising muli sa puso kong nagpahinga

Mga halik sa labi na nagsilbing simbolo ng pagmamahal na totoo.

Naalala ko ang unang byahe kasama ka

Ang tahakin ang mga lugar na hindi ko alam

Pero kampante ako dahil kasama kita

Byaheng ayoko sanang matapos dahil ako’y masaya habang katabi kita.

Naalala ko lahat mahal ko

Naalala ko ang mga masasayang alaala kasama ka

Naalala ko kung gaano tayo kasaya

Naalala ko ang pagmamahalan na sana ay di na matapos pa

Masaya

Oo, masaya

Sobrang saya dahil nakilala kita

Sobrang saya dahil nahanap kita

Masaya dahil nandiyan ka mahal ko

Ngunit lahat pala talaga ng saya

May kapalit na lungkot at luha

Kapalit ng sayang nadarama

Ay kalungkutan na di na ata matatapos pa

Bakit may mga bagay na di pwede?

Mga bagay na di maaari

Mga bagay na masaya naman tayo

Ngunit mga bagay na nasasaktan tayo.

Bakit magulo ang mundo?

Pwede bang gawing simple nalang?

Pwede bang alisin mo na ang “PERO”

Pwede bang isang simpleng “MAHAL KITA” nalang?

Maraming BAKIT ang nasa isip ko

Ngunit kahit isa sa mga ito ay hindi ko masagot

Maraming SANA ang nanghihinayang ako

Na kahit sarili ko ay umaasa sa mga sanang ito.

Sa totoo lang ayokong pakawalan ka

Pero ayoko din maging sakim sa paningin ng iba

Ayoko tanggalin sayo ang karapatang magmahal ng iba

Magmahal nang hindi nagkakasala

Panalangin ko

Sana maging masaya ka

Dahil yun ang mahalaga

Ang makita kitang masaya

Sana maging masaya ka

Uumpisahan ko sa isang araw

Sa araw na nakilala kita

At tatapusin ko sa isang gabi

Na labag man sa kalooban

Ngunit kailangang tatagan.

Bago ko tapusin ang tulang to

Gusto kong sabihin muli saiyo

Ang mga katagang, salamat sayo

Dahil naging masaya ako

Bago ko wakasan ang tayo

Gusto kong bitawan ang mga salitang alam kong totoo

Ang mga salitang hindi ko maipagkakaila sayo lalo na sa sarili ko

“MAHAL NA MAHAL KITA “.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Panahon na siguro para bitawan ang mga salitang “TAMA NA. ITIGIL NA NATIN TO”.