Hustisyang Nakapiring

Hustiya nga ba’y buhay pa?

O katulad na lamang ng mga taong pinaslang ng walang kalaban laban?

Hustiya nga ba’y mananaig pa?

O mananatili nalang nakapiring?

Sa panahon ngayon

Iba na ang batas

Minsan tila’y may butas

Akala ng lahat ay tapat

Yun pala ay isang demonyo at hudas.

Hawak sa leeg ng nga mayayamang pulitiko

Ang mga mahihirap na nagpapayaman sa mga hangal

Kahit ano ay handang gawin ng mga kurap na opisyal

Para lamang bumango ang kanilang pangalan

Katulad na lamang kung paano sila kumitil ng buhay

Buhay na walang kalaban laban

Buhay na paulit ulit sinasabing baka napagkamalan lang daw

Napagkamalan nga ba?

O sadyang tatablahin ang hustisya para lang sa pera

Parang isang eksena sa pelikula

Na may papatayin sa una

Ngunit ang kaibahan ng reyalidad at pelikula

Sa pelikula, matatapos at sa dulo makukulong ang may sala

Hindi katulad sa reyalidad

Mauuna pang matapos ang mundo

At ang hustisya ay hindi pa nakukuha

Lalo na kung wala kang perang inihanda.

Sa dami ng pinatay

Sa dami ng buhay na ninakaw

Sa dami ng inosenteng taong pinaslang ng walang kalaban laban

Sa dami ng taong pinagbintangan at nilalagyan ng karatulang laman ay kasinungalingan

Hustisya ang tanging sigaw

Ng mga pamilya ng pinaslang

Hustisya ang tanging hiling

Ng mga pamilyang naghihinagpis

Bakal na timbangan

Ngunit mukhang may sira

Dahil mas angat ang mga makapangyarihan

Mas angat ang kumukurakot sa kaban ng bayan.

Espadang kinakalawang

Na akala ko pa naman ay simbolo ng respeto

Ngunit tila lahat nagbabago

Dahil parang may depekto at ngayon ay may kinikilingan

Ngayon alam ko na

Kung bakit may piring ang katarungan

Kaya ngayon tuloy hindi niya makita ang katotohanan

Hindi makita kung sino ba ang dapat hatulan.

Anong nangyari sa ating bansa?

Tanong na gusto kong masagot

May batas pa nga ba para sa hustisya?

O mismong batas natin ang pumipigil sa hustisya

Kasabay ng pagbagsak ng tingga

Ay sya ring pagtulo ng dugo sa lupa

Kasabay ng pagbaha ng dugo

Ay ang pagkalunod ng ating bansa sa kamay ng mga sakim na pulitiko

Sa mundong ating ginagalawan

Sa mundong eto na puno ng kasamaan at karahasan.

Advertisements

Tama Na Siguro

“Para tayong cactus na sa sobrang higpit ng yakap nating dal’wa, hindi natin namamalayan nasasaktan na pala natin ang isa’t isa”.

Uumpisahan ko sa isang araw

Sa araw na nakilala kita

Sa araw na nakausap ka

At sa araw na naging kaibigan kita

Nang makita kita

Hindi ko inasahan na magiging kaibigan kita

Nang makilala kita

Hindi ko inasahan na magugustuhan kita

At ng mas nakilala kita

Hindi ko inasahan na nagiging mahalaga ka na pala.

Naalala ko ang unang araw na nagkita tayo

Aaminin ko, naiilang ako

Dahil hindi ko alam kung anong sasabihin

Hindi ko alam kung paano ka kakausapin

Naalala ko ang unang beses mong hinawakan ang mga kamay ko

Kinilig ako

Tila ba’y may mga paru parong nagsisiliparan

Para bang tumigil sandali ang ikot ng mundo

Naalala ko ang higpit ng hawak mo sa mga kamay ko

Na para bang kahit saan ako magtungo

Hanggat hawak mo ako

Ay siguradong ligtas ako

Naalala ko ang unang beses na dumampi ang mga labi mo sa noo ko

Na nagpakalma sa puso ko

At pinaalala kung gaano mo ako nirerespeto

Ang halik mo sa noo ko na simbolo ng pagmamahal na alam kong pareho nating naramdaman

Naalala ko ang unang beses na ang mga labi natin ay dumampi sa isat isa

Para bang ako’y nasa langit kasama ang lalakeng mahal ako at mahal ko ng sobra

Halik sa labi na gumising muli sa puso kong nagpahinga

Mga halik sa labi na nagsilbing simbolo ng pagmamahal na totoo.

Naalala ko ang unang byahe kasama ka

Ang tahakin ang mga lugar na hindi ko alam

Pero kampante ako dahil kasama kita

Byaheng ayoko sanang matapos dahil ako’y masaya habang katabi kita.

Naalala ko lahat mahal ko

Naalala ko ang mga masasayang alaala kasama ka

Naalala ko kung gaano tayo kasaya

Naalala ko ang pagmamahalan na sana ay di na matapos pa

Masaya

Oo, masaya

Sobrang saya dahil nakilala kita

Sobrang saya dahil nahanap kita

Masaya dahil nandiyan ka mahal ko

Ngunit lahat pala talaga ng saya

May kapalit na lungkot at luha

Kapalit ng sayang nadarama

Ay kalungkutan na di na ata matatapos pa

Bakit may mga bagay na di pwede?

Mga bagay na di maaari

Mga bagay na masaya naman tayo

Ngunit mga bagay na nasasaktan tayo.

Bakit magulo ang mundo?

Pwede bang gawing simple nalang?

Pwede bang alisin mo na ang “PERO”

Pwede bang isang simpleng “MAHAL KITA” nalang?

Maraming BAKIT ang nasa isip ko

Ngunit kahit isa sa mga ito ay hindi ko masagot

Maraming SANA ang nanghihinayang ako

Na kahit sarili ko ay umaasa sa mga sanang ito.

Sa totoo lang ayokong pakawalan ka

Pero ayoko din maging sakim sa paningin ng iba

Ayoko tanggalin sayo ang karapatang magmahal ng iba

Magmahal nang hindi nagkakasala

Panalangin ko

Sana maging masaya ka

Dahil yun ang mahalaga

Ang makita kitang masaya

Sana maging masaya ka

Uumpisahan ko sa isang araw

Sa araw na nakilala kita

At tatapusin ko sa isang gabi

Na labag man sa kalooban

Ngunit kailangang tatagan.

Bago ko tapusin ang tulang to

Gusto kong sabihin muli saiyo

Ang mga katagang, salamat sayo

Dahil naging masaya ako

Bago ko wakasan ang tayo

Gusto kong bitawan ang mga salitang alam kong totoo

Ang mga salitang hindi ko maipagkakaila sayo lalo na sa sarili ko

“MAHAL NA MAHAL KITA “.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Panahon na siguro para bitawan ang mga salitang “TAMA NA. ITIGIL NA NATIN TO”.

Paalam Sayo, Mahal Ko.

Isang kay dilim na gabi

Ang nag udyok sa isang pangyayari

Ganun ata talaga

May mga pagkakataong hindi maganda

Hindi maganda ang pagtatapos

At hindi na maayos.

Ako’y nag iisip

Ng mga bagay na hindi ko maintindihan

Nga bagay na di ko inaasahan

Kasabay ng aking pag iisip

Ay mga luhang di mapigilan

Mga luhang kusang pumapatak

At mga luhang ikaw ang dahilan.

Mahal, naalala mo pa ba?

Nung mga panahong masaya pa tayo?

Yung mga araw na sinabi mong mahal mo ako?

Nung mga araw na may ikaw at ako.

Naalala ko yung mga panahong tayo pa

Ang mga linya mong “MAHAL KITA”

“GUSTO KITANG KASAMA”

At “PAPAKASALAN KITA”.

Mahal asan na?

Bakit biglang naglaho?

Bakit biglang nawala?

Nawala ang pag ibig na akala ko’y panghabang buhay na.

Naniwala ka sa sarili mong pananaw

Kaya ka siguro nang iwan

Pero mahal, wala akong iba

At tanging ikaw lang

Pero bakit bigla mo akong iniwan?

Mahal, masaya naman tayo di ba?

Pero bakit biglang nag iba?

Akala mo ako’y may iba na

Pero mahal, sayo lang ako masaya.

Siguro nga wala ng tayo

Wala ng ikaw at ako

Siguro kelangan ko nalang tanggapin

Na may mga bagay na bigla nalang naglalaho

Mga bagay na mawawala

Mga bagay na di na mababalik pa

At mga bagay na isa ng alaala.

Sana huli na to

Huli na sana ito

Dahil nakakapagod na

Nakakapagod na magmahal

Magmahal ng taong puro duda.

Salamat sa pag ibig mo

Salamat at binago mo ako

Binago upang maging mabiting tao

Salamat at minahal mo ako

At salamat sa lahat mahal ko.

Sana maging masaya ka

Dahil sa panahong kasama kita

Naging masaya ako

Sa buhay pag ibig na meron tayo

Sa isang mahabang kwentong ito

Na ang bida sana ay ikaw at ako.

Isang madilim na gabi

Isang hindi inaasahang pangyayari

Ang sisira saatin

Ang sumira sa relasyong matagal nating binuo

Sa isang madilim na gabi

Na ang tayo ay hindi na maayos pang muli.

Paalam sayo, mahal ko.

Wakas

Wakas

Isang katagang sumasagi sa isip ko

Salitang inaantay ko

Ang salitang magpapalaya sa TAYO.

Kailan?

Kailan nga ba matatapos to?

Kailan ba ako hihinto?

Kailan ko ba masasabing ako’y malaya na?

Ngunit parang naisip ko

Mali ata ang tanong ko

Hindi dapat KAILAN

Ngunit siguro dapat mag uumpisa sa SAAN.

Saan ba mag uumpisa ang wakas,

O wawakasan nalang ang naumpisahan.

Palalayain nalang ba kita ng tuluyan

O pipiliting kumapit sa laylayan?

Wari’y isang paulit ulit na siklo lamang,

Ang guguhit sa mapaglarong tadhana.

Magmamahal, masasaktan, luluha

Ngunit babalik ang puso kung saan ito nakaramdam ng sayanat tuwa.

Ang pag ibig ay isang malaking sugal

Na lahat tayo ay taya,

Isang malaking pasugalan

Na hindi ko alam kung panalo

O magiging isang talunan sa dulo.

Para isang laro

Na gustong gusto kong ipanalo

Walang pakialam sa dami ng kalaban ko

Walang ibang iniisip

Kundi ako’y hindi magpapatalo.

Pero bakit ganun?

Bakit ako ang ginawa mong laro?

Larong mukhang hindi mo sineryoso

Ako ay naging isang laro na hindi mo na isinugal

Kundi iyong pinatalo ng wala man lang kalaban laban.

Saan ?

Saan na ako magsisimula?

Ngayong iniwan mo akong mag isa.

Saan ako mag uumpisa?

Ngayong ako pala’y isinuko mo na.

Ngunit nais kong malaman mo

Bago ako umayaw

Paulit ulit muna akong umintindi

Bago ako tumahan

Ilang beses muna kitang iniyakan

At bago kita sinukuan

Ilang beses kong isiniksik ang sarili

Ilang beses akong lumaban

Ilang beses kong ipinilit sa sarili

Ang mga salitang “laban lang, mananalo ka rin”.

Ngunit ikaw na mismo

Ang nagmulat sa akin ng totoo

Na kahit anong kapit,iyak at laban ko

Hindi na muling mababalik ang dating TAYO

Hanggang sa matauhan ako

Na wala ng tayo

Hindi ako sumuko dahil gusto ko

Sumuko ako dahil isinuko mo ako kahit lumalaban pa sana ako.

Wakas

Isang katagang sigurado na ako

Salitang iniiwasan ko nung mayroon pang TAYO

Dahil gustong gusto kong ilaban ang ikaw at ako.

Ngunit eto pala ang salitang magpapabalik sa mga ngiti ko.

Ang salitang magpapalaya sa sarili ko.

Sa paikot ikot na mundong punong puno ng kapusyawan.

Malungkot pero masaya.

Malungkot dahil natapos ang TAYO

Pero masaya dahil ako’y malaya na.

Huling Lingon

Nandito ako

Nakatayo mag isa

Sa lugar kung saan dapat tayo ang magkasama

Habang hawak sana ang mga kamay

Na akala ko kailanman ay hindi mo bibitawan

Ngunit ako’y nagkamali

Dahil nalingat lang ako ng sandali

Naglakad ka na palayo

At hindi na bumalik muli

Isang mahabang daan

Na hindi alam kung may patutunguhan

Isang mahabang daan

Na ang kasama ay hindi na ikaw

Sa isang mahabang daan

Na mag isa akong makikipagsapalaran

Ngunit hindi ko maintindihan

Dahil hanggang ngayon

Sinasabi ko sa sarili

Na baka sakali sa dulo neto

Ikaw ay naghihintay

Ngunit isang imahinasyon nalang

Na ika’y makita sa dulo

At baka umasa lang ulit ako sayo

Pinipilit ang mga paa

Na ihakbang isa isa

Upang makarating sa patutunguhan

Kahit na alam kong sa dulo

Ako ay mag isa nalang lalaban

Naghakbang ng isa

At lumingon ng saglit

Ngunit mukhang napatunayan ko na

Na wala ka na pala talaga

Inihakbang ang kaliwang paa

At lumingon muli

Nagbakasakaling makikita na kita ulit

At nang hindi na kita matanaw

Nagpatuloy sa paglalakad

Tuloy tuloy. . .

Habang ang mga luha

Ay kusang pumapatak

Tuloy tuloy. . .

Hanggang sa narating ang dulo

Tuloy tuloy. . .

Habang pinipilit ang sarili

Na huwag ng lumingon muli

Tuloy tuloy. . .

At sa wakas narating ko din ang dulo

Ngunit sadyang marupok ang puso ko

Sadyang matigas ang ulo ko

Dahil kahit alam kong masasaktan lang ako

Lumingon muli ako. . .

Naglakas loob na lumingon sa huling sandali

Ngunit nagkamali ako

Dahil walang ikaw sa kabilang dulo

Umasa ako. . .

Nagbakasakali. . .

Na sa huling lingon ko

Ay makikita kita ulit

Naghintay ako. . .

Lumipas ang ilang segundo

Ngunit wala ka pa rin sa kabilang dulo

Hanggang sa lumipas ang ilang minuto

Ngunit di masilayan kahit man lang anino mo

Lumipas ang ilang oras

At dun ko napagtanto

Na umaasa lang pala ako sayo

Umaasang babalikan mo

Umaasang papanindigan mo ang tayo

Umaasang baka ako pa rin ang mahal mo.

Bigla akong napaupo

Niyakap ang mga tuhod

Habang ang luha’y patuloy na tumutulo

Ang tanga ko. . .

Dahil iniwan mo na ako

Pero umaasa pa din ako sayo.

Ang tanga ko. . .

Dahil sumuko ka na

Pero pinipilit paring ilaban ka.

Ang tanga ko. . .

Dahil binitawan mo na ako

Pero pilit akong kumakapit.

Kumapit ako ng mahigpit

Sa pag aakalang ika’y kakapit muli

Kumapit ako ng maghigpit

Sa pag asang ang tayo ay manumbalik ulit

Kumapit ako ng mahigpit. . .

Hanggang sa di ko namalayan

Pinutol mo na pala

Ang lubid na nagsisilbing ugnayan nating dalwa.

Nandito ako. . .

Nakaupo mag isa

Sa dulo ng isang lugar kung saan dapat tayo ang magkasama

Habang tinititigan ko ang aking mga kamay

Na binitawan mo na pala. . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Unconditional Lover

Meet my babies! 😊

1. Maxi: Tiny but sweet

The picture above is one of my dogs. Her name is Maxi ❀ (aspin=asong pinoy). Her real name is Maxima (that name is one of the engineering terms I learnedπŸ˜‚) She always love to cuddle. I remember when I first saw her. She’s really cute and tiny. Hihihi. But adorable. She looks like she always wear a socks. I miss this liitle one. She’s one of the sweetest dog I have. She was my companion in my apartment way back in college (since I was alone that time). My uncle gave Maxi for me to be happy even thought I’m alone and far from my family. But I had to leave her to my parents when I graduated to college since I’m here in Manila for my board exam. For now, she is staying with my parents in Sorsogon City, Philippines. Maxi, see you soonest love. I love you. πŸ’•

2. Kia: The Clingy Japanese Spitz

She is Kia. Why KIA? Because one of our subject in engineering uses a formula Q=kiA. And until now, I dont forget that formula because thats the name of my dog. 😊 Actually, I dont have favorite when it comes to my dog. But this dog is one of the reason why I get broken. She died last July 26, 2018. I wasnt able to saw her when she died because Im staying here in Manila. She’s my baby. She cant sleep when I dont cuddle her. Of all my dogs, she is the only one who is afraid of going out of our house. I remember when I went home from school and Im so tired, but before I enter my apartment, I saw her waiting and wagging her tail. That’s why when my mom texted me that kia is dead, I felt very disappointed with myself because we didnt even saw each other before she died. And that is one of my regrets in life. If I could only turn back time, I wish I was with her when she was suffering. Kia, baby, wherever you are now,I hope you’re happy. And please always guide me baby. Please visit me in dreams. Im sorry baby if I’m not with you when you were fighting for your life. I miss you Kia, sooooooo much. I love you.πŸ’•

3. Calli: The Playful Shih tzu

Calli,the most playful dog I have. She always wanted to play. I always get tired playing with her. Since she always have that energy that will surely make you get tired. Very hyper. Hahahahaha. She loves waking me up early in the morning just to go to the beach (That’s one of our memorable moments) πŸ˜‰

4. Ram: Clever Golden Retriever

Ram, the closest dog to me. I got her name from the thesis of my friend I edited. Ram comes from the term HYDRAULIC RAM OR HYDRAULIC PUMP (another engineering term right? HAHAHA). My jogging buddy 😊 She’s my alarm clock. One of my friend gave me ram when I was in college. Everytime I went home from school, she never missed any day just to approach me. Before I tell it to her, she already know if I’m not okay. She’s my comfort zone and will always be my comfort zone. I miss you buddy! 😭 See you soonest love!

Actually, I have Seven (7) dogs. But I dont have a good picture of my other dogs. Because they are too naughty πŸ˜‚ I cant focus the camera on them. πŸ˜‚ My other three (3) dogs are husky and chihuahua.

“Dogs’ lives are too short. Their only fault, really.” So love them unconditionally. Treasure the moments you are with them. Because you dont know when will they leave this place.

Memories

One day. . .

I decided to go back to the places we’ve been together

Took a picture of it

Sat down on the same spot

Ordered our most-liked food

And played our favorite music

Reminiscing everything

Remembering the good old days

Looking back to the laughters we’ve shared

Recalling the memories we had.

I always wanted to asked you

What happened to the relationship we’re trying to rescue?

What happened to you?

What happened to us?

Im still clueless

Im still trying to figure it out

Im still fighting yet crying

Im still remembering the day you broke my heart.

Suddenly, the door opened

I saw you

I saw your angelic face

I saw the man I love

You saw me

Our eyes we’re trying to communicate

I smiled on you

But you just bow your head

Until the door opened again

A girl held your hand

And I realized

You’re not alone

You’re with some else

And that hit me so hard.

You went to the counter

Ordered our favorite food

Sat down near my table

And talking as if everything’s fine .

Just looking at you together

I knew the answer

To all the questions I wanted to ask you

To all the questions running in my mind.

I stand up

And decided to leave the place

You looked at me

And I didnt bother to look at you anymore

Because I know I’ll cry.

When I reached the exit

I walked straight

I told myself not to look back

I told myself to continue stepping forward.

Yes. . .

I did it

I leave the place without looking back

I leave one of our favorite spot.

But. . .

Leaving was hard

It took me courage to pass you by

It took me strength to continue.

I never confronted you

Because I know you’re happy now

Because I always wanted you to be happy

Because I love you, my love.

And if being with her

Will make you happy

I will stop holding on

Now, I’m willing to let go.

I hate going back to old memories

Because tears comes easily.

But one thing. . .

I love remembering old memories

The memories I had with you when we were still happy,love.

Same place. . .

Same time. . .

Same spot. . .

Same food. . .

But. . .

Not with the same person.