Huling Lingon

Nandito ako

Nakatayo mag isa

Sa lugar kung saan dapat tayo ang magkasama

Habang hawak sana ang mga kamay

Na akala ko kailanman ay hindi mo bibitawan

Ngunit ako’y nagkamali

Dahil nalingat lang ako ng sandali

Naglakad ka na palayo

At hindi na bumalik muli

Isang mahabang daan

Na hindi alam kung may patutunguhan

Isang mahabang daan

Na ang kasama ay hindi na ikaw

Sa isang mahabang daan

Na mag isa akong makikipagsapalaran

Ngunit hindi ko maintindihan

Dahil hanggang ngayon

Sinasabi ko sa sarili

Na baka sakali sa dulo neto

Ikaw ay naghihintay

Ngunit isang imahinasyon nalang

Na ika’y makita sa dulo

At baka umasa lang ulit ako sayo

Pinipilit ang mga paa

Na ihakbang isa isa

Upang makarating sa patutunguhan

Kahit na alam kong sa dulo

Ako ay mag isa nalang lalaban

Naghakbang ng isa

At lumingon ng saglit

Ngunit mukhang napatunayan ko na

Na wala ka na pala talaga

Inihakbang ang kaliwang paa

At lumingon muli

Nagbakasakaling makikita na kita ulit

At nang hindi na kita matanaw

Nagpatuloy sa paglalakad

Tuloy tuloy. . .

Habang ang mga luha

Ay kusang pumapatak

Tuloy tuloy. . .

Hanggang sa narating ang dulo

Tuloy tuloy. . .

Habang pinipilit ang sarili

Na huwag ng lumingon muli

Tuloy tuloy. . .

At sa wakas narating ko din ang dulo

Ngunit sadyang marupok ang puso ko

Sadyang matigas ang ulo ko

Dahil kahit alam kong masasaktan lang ako

Lumingon muli ako. . .

Naglakas loob na lumingon sa huling sandali

Ngunit nagkamali ako

Dahil walang ikaw sa kabilang dulo

Umasa ako. . .

Nagbakasakali. . .

Na sa huling lingon ko

Ay makikita kita ulit

Naghintay ako. . .

Lumipas ang ilang segundo

Ngunit wala ka pa rin sa kabilang dulo

Hanggang sa lumipas ang ilang minuto

Ngunit di masilayan kahit man lang anino mo

Lumipas ang ilang oras

At dun ko napagtanto

Na umaasa lang pala ako sayo

Umaasang babalikan mo

Umaasang papanindigan mo ang tayo

Umaasang baka ako pa rin ang mahal mo.

Bigla akong napaupo

Niyakap ang mga tuhod

Habang ang luha’y patuloy na tumutulo

Ang tanga ko. . .

Dahil iniwan mo na ako

Pero umaasa pa din ako sayo.

Ang tanga ko. . .

Dahil sumuko ka na

Pero pinipilit paring ilaban ka.

Ang tanga ko. . .

Dahil binitawan mo na ako

Pero pilit akong kumakapit.

Kumapit ako ng mahigpit

Sa pag aakalang ika’y kakapit muli

Kumapit ako ng maghigpit

Sa pag asang ang tayo ay manumbalik ulit

Kumapit ako ng mahigpit. . .

Hanggang sa di ko namalayan

Pinutol mo na pala

Ang lubid na nagsisilbing ugnayan nating dalwa.

Nandito ako. . .

Nakaupo mag isa

Sa dulo ng isang lugar kung saan dapat tayo ang magkasama

Habang tinititigan ko ang aking mga kamay

Na binitawan mo na pala. . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6 thoughts on “Huling Lingon

  1. Darating ang sandali’t pasasalamatan mo ako,
    Sa duwag na paglisang
    hindi man lamang nagpaalam.

    Darating ang sandali’t
    mapagtatanto mong buo,
    ang kulang kulang na sukli
    iniabot ko sa palad at puso mo.

    Darating ang sandali’t
    Kakapit kang muli
    Sa braso ng iba; sa braso ng ibang sinta
    Malilimot mo rin ako, Kahit dahan dahan;

    Umasa kang darating din
    Ang mga sandaling ito.
    At nawa, dumating din ang
    Sandaling mapatawad mo
    Na binuhay ko ang pag-ibig mo
    Sa mga panahon ng paglisan ko.

    Minahal kita,
    Kahit sandali lamang.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s